Budynek został wzniesiony w 1933 roku, rok po śmierci Tomáša Bati. Pomnik został zbudowany w duchu zlińskiego funkcjonalizmu, a jego autorem był wybitny zliński architekt F. L. Gahura. Klasyczny moduł konstrukcyjny połączono z przeszklonym wypełnieniem, wewnętrzna przestrzeń halowa jest podzielona jedynie słupami i uzupełniona jednoramiennymi schodami, osiągając w ten sposób niezwykłą czystość przestrzeni. Przestał służyć swojemu przeznaczeniu w listopadzie 1944 roku, gdy podczas wojennego bombardowania została poważnie uszkodzona szklana powłoka.
W 1954 roku Pomnik został przebudowany na Dom Sztuki. Podczas procesu odbudowy Pomnika do pierwotnej postaci budowniczy usunęli wszystko, co nie przypominało lat 30. XX wieku. Unikatowemu budynkowi przywrócono w ten sposób wygląd czystego kryształu. W 2013 roku budynkowi przywrócono nazwę Pomnik Tomáša Bati. We wnętrzu dominuje makieta samolotu Junkers F13, w którym zginął Tomáš Baťa. Budynek wznosi się na szczycie placu T. G. Masaryka i oferuje piękny widok na Zlín. W dni zwiedzania ten skarb Zlína bywa również podświetlany w godzinach wieczornych.
Umożliwił ludziom uzyskanie stabilnej i dobrze płatnej pracy. Swoje życie poświęcił produkcji i sprzedaży obuwia. W 1923 roku został burmistrzem Zlína, wtedy rozpoczął się gwałtowny rozwój miasta ze wsparciem finansowym firmy Baťa. Zbudowano szpital, wykupywano grunty dla miasta. Budynek zamkowy i okolice przekształcił w ogrody publiczne. Dla swoich pracowników zapewnił zakwaterowanie w dzisiejszych, tak charakterystycznych domkach Bati. Koszty modernizacji Zlína pokrywał z własnych dochodów firmy.
Jego myśli nie ograniczały się tylko do Zlína. Zaproponował ustanowienie 3000 telefonów dla gmin bez telefonu w ramach ČSR. Jednym z największych sukcesów było utworzenie lotniska. Tchnął życie w studia filmowe, hotele, budynki szkolne i domy handlowe. W tym czasie Zlín zyskał unikalny w skali europejskiej charakter funkcjonalistycznego miasta. Nawet po jego śmierci budowa miasta nie ustała, dzięki zdolnym ludziom wokół niego. Był to szczególnie przyrodni brat i spadkobierca Jan Antonín Baťa.
