Podczas spacerów po obszarze uzdrowiskowym nie można zapomnieć o zwiedzeniu i degustacji wypływających naturalnych źródeł mineralnych. Źródła w Luhačovice są bardzo różnorodne i dzielą się na dwie grupy – wykorzystywane do kuracji pitnej oraz do celów balneologicznych. Ottovka należy do pierwszej grupy.
Źródło Ottovka noszące miano najpopularniejszego źródła w Luhačovice. Wypływa na prawym brzegu Horní Olšavy, u podnóża Malé Kamenné. W pobliżu Placu Uzdrowiskowego i kortów tenisowych. Pierwotnie źródło wypływało swobodnie, ale w 1905 roku zostało ujęte w kamiennym sklepieniu. Nazwa źródła pochodzi od męskiej osoby z rodu Serényich. Był to hrabia Otto Serényi, który żył w latach 1855-1927. Wypływająca Ottovka jest umieszczona w okrągłym pawilonie, który został zbudowany w 1929 roku według projektu architekta Skřivánka. Źródło służy do leczenia pitnego.
Źródło stało się dzięki okrągłemu pawilonowi symbolem uzdrowiska Luhačovice. Źródło jest ujmowane z głębokości 1,5 m. Charakteryzuje się zwiększoną zawartością jodu, żelaza, kwasu borowego i niektórych pierwiastków śladowych. Ottovka to naturalna, bardzo silnie zmineralizowana woda węglanowa typu wodorowęglanowo-chlorkowo-sodowego. Wydajność źródła wynosi 3 litry na minutę.
Ottovka została nawet w 2005 roku zamknięta z powodu wyników analiz mikrobiologicznych, które nie odpowiadały obowiązującemu rozporządzeniu. Źródło naturalnie wychwytuje również zanieczyszczenia z otoczenia, co wszystko wraz z długotrwałą suszą wpłynęło negatywnie. Bezpośrednio przy studni została następnie zainstalowana lampa UV, która nieprzerwanie zapewnia niechemiczną dezynfekcję wypływającej wody. Dezynfekcja promieniowaniem nie tworzy żadnych szkodliwych produktów ubocznych i nie wpływa na smak ani jakość wody.
Hrabia, od którego pochodzi nazwa źródła Ottovka, był synem posła krajowego Gabriela Serényiego i siostrzeńcem Aloisa Serenyiego. W 1879 roku przejął zarząd Luhačovic. Był stale aktywny w życiu politycznym. Pełnił funkcję przewodniczącego Czerwonego Krzyża oraz stowarzyszenia walki z gruźlicą. Uzdrowisko przekazał w 1902 roku Spółce Akcyjnej.
